آشفتگی های مرا بنویس حالا که حتی از خودم دورم

محصور درد و غصه و زجرم حتی به ماندن بی تو مجبورم

در این اتاق گیج و منگ و گنگ خواب غزل هایم همه تلخند

کابوس رفتن می شوم هر شب ، کابوس تر پای لب گورم

یا نه ! نمی خواهد نکن باور ! باور نکن خوبم خوشم مستم

این حرف ها مال دل من نیست شاید کمی بی حوصله هستم

اصلاً بیا بنشین کنار من سنگ صبور لحظه هایم باش

بارانی ام کن شعر می خواهم سرد است«میلرزد دلم ،دستم*»

«سرد است میلرزد دلم ، دستم » من در جهان دیگری هستم

هی خواب می بینم تو را در خواب دیوانه ای شکل پری هستم

دیوانه ام پیش تو می رقصم   پروانه ام دور تو می چرخم

می سوزم و هرگز نمی فهمی  آرامشی خاکستری هستم

شب پرسه هایم را بیا بنویس وقتی چراغی نیست در راهم

وقتی سراغم را نمی گیری! شب گریه های گاه و بیگاهم!

فرقی ندارد بعد از این دیگر آشفتگی دیوانگی مستی 

محصور درد و غصه و زجرم دیگر خودم را هم نمی خواهم